، بوسه بر تن ِ گل زد

، بوسه  بر تن ِ گل زد

 

گل،شکر خنده ای به بلبل زد

 

چهره ها با سگرمه زیبانیست

 

می شود دست بر تحول زد

 

سوز و سرما و بادِ  ویرانگر

 

حرفی از غارت و، چپاول زد

 

چون رسیده  نوای فروردین

 

خط ِ قرمز، برآن  تطاول زد

 

میدمد از نسیم، بوی بهشت

 

طبعِ من ،حسی از تغزل زد

 

تا نسیم ِ سحر ز ِ ره  آمد

 

شانه ای بردو زلفِ سنبل زد

 

عطر ِموی تورا نسیم آورد

 

بر سر ِیاس و، بر گلایل زد 

 

نگهم از شب ِدو  چشمانت،

 

تا  بهشتِ لبان  ِتو  پل زد

 

سورۀ حمد و نیت و...حافظ

 

می شود  با رجا ، تفأل زد

 

چون خدا تکیه گاه ِ(زرناز)است

 

پنجه  بر دامنِ  توکل زد

کلید وقفل....

کلیـد قفـل دلم را بگَـرد و پیـدا کن
و قفل بسته ی دل را به روی خود وا کن

بیا زبان قلم را به آیه های شبت
به ارتزاق نگاهی دوباره گویا کن

شبیه شاعر برقَع به گوشه ی چشمی
درون قـافیه «طوفـان واژه» برپا کن

قسم به نرگس مستت که یا قبولم کن
و یا که شاعر خود را خراب و رسوا کن

دعـای گربه سـیاهی دلیـل باران نیست
خودت دو دست دعا را به سوی بالا کن

گذشته از سر مان آب، بهر این اموات
سلام و فاتحه ای را بخوان و اهدا کن

اگر چه زنده ولی مُرده ایم در این شهر
مسـیح من به دمی مُرده را تو احیا کن

میان ثانیه هایی که بی تو می گذرد
بـرای دیده ی مـا گریه ای مهیّا کن

«چموش!ای قلم!ای جوهر!ای مرکّب من!
بیـا کـمی بـه خـدا بـا دلـم مـدارا کن»

کجا کشیده مرا این غزل؟ نمی دانم
که گفت قافیه ات را نثـار زهرا کن

الا ضمیر منوّر، به فضّـه ات سوگند!
به کیمیا، نظری خرج این مطلّا کن

زدم به نام تو شش دانگ شعرهایم را
قبـاله ی غزلـم را بگیـر و امضـا کـن

شیخ بهائی

زندگی نامه شیخ بهایی

 

 شیخ بهاء الدین ، محمدبن حسین عاملی معروف به شیخ بهایی دانشمند بنام دوره صفویه است. اصل وی از جبل عامل شام بود. بهاء الدین محمد ده ساله بود که پدرش عزالدین حسین عاملی از بزرگان علمای شام بسوی ایران رهسپار گردید و چون به قزوین رسیدند و آن شهر را مرکز دانشمندان شیعه یافتند، در آن سکنی گزیدند و بهاءالدین به شاگردی پدر و دیگر دانشمندان آن عصر مشغول گردید.

  مرگ این عارف بزرگ و دانشمند را به سال ۱۰۳۰ و یا ۱۰۳۱ هجری در پایان هشتاد و هفتمین سال حیاتش ذکر کرده اند.وی در شهر اصفهان روی در نقاب خاک کشید و مریدان پیکر او را با شکوهی که شایسته شان او بود ، به مشهد بردند و در جوار حرم هشتمین امام شیعیان به خاک سپردند.

 

ادامه نوشته

داستان رستم و دیو سفید

نگاره از شاهنامه بایسنقری

 

داستان را با صدای محسن م. ب از اینجا بشنوید

 

 

 

1432

وز آن جایگه، تنگ بسته کمر،

بیامد پر از کینه و جنگْ سر.

ادامه نوشته

چند اس ام اس

به پندار تو : جهانم زیباست ، جامه ام دیباست ، دیده ام بیناست ، زبانم گویاست ، قفسم هم طلاست ، به این ارزد که دلم تنهاست

 

**************************

 

اما چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت است زیبایی ها را تنها دیدن و  چه بدبختی آزار دهنده ای است تنها خوشبخت بودن ، در بهشت تنها بودن سخت تر  از کویر است . (دکتر علی شریعتی)

 

**************************


تو برو پیچک من ، فکر تنهایی این قلب مرا هیچ مکن ، رو پیشانی من چیزی نیست ، غیر یک قصه پر از بی کسی و تنهایی


**************************

 

وسعت درد فقط سهم من است ، باز هم قسمت غم ها شده ام ، دگر آیینه ز من با خبر  است ، که اسیر شب یلدا شده ام ، من که بی تاب شقایق بودم ، همدم سردی یخ ها شده ام ، کاش چشمان مرا خاک کنید ، تا نبینم که چه تنها شده ام

 

**************************


این روزها که می گذرد
یک ترانه تلخ
قصه ی تنهایی های مرا می سراید
سمفونی گوش خراشی است
روزهاست پنبه دگر فایده ندارد
......باید باور کنم
تنهایم


**************************

 

چرا غم ها نمی دانند که من غمگین ترین غمگین شهرم ، بیا هی دوست با من باش که من تنهاترین تنهای شهرم

 

**************************


منم تنهاترین تنهای تنها

اسمتو می نویسم روی شن ها

باد میاد اسمتو پاک میکنه

کارم شده در این صحرای غمها

 

**************************

 

نکنه خدا نکرده سفر بهت بسازه ، عوض کنه هواتو آب و هوای تازه ، نکنه خدا نکرده یادت نمونه اشکام ، یادت بره چه خستم یادت بره چه تنهام


**************************

 

من به تنهایی یک چلچله در کنج قفس ، بند ، بندم همه در حسرت یک پرواز است ،  من به پرواز نمی اندیشم ، به تو می اندیشم ، که زیباتر از اندیشه یک پرواز  است


**************************


برو ولی اینو بدون  هر جا باشی دوست دارم ، هنوز برای دیدنت رو رویاهام پا میزارم ، دل منو  شکستی وقتی تنهام گذاشتی ، کاش می دونستم که تو هیچوقت دوسم نداشتی

 

**************************


در آن لحظه که به شدت احساس تنهایی میکنی ، مطمئن باش که یکی برای دیدنت لحظه شماری میکنه


**************************


سالها بگذشته از میلاد من

کی یکی مردانه باشد یاد من

منو یک تنهایی و یک شمع روشن

خدایا نکند باد بیاید

 

**************************


هیچگاه عشق به همدم را پاینده مپندار و از روزی که دل می بندی این نیرو را نیز در خویش بیافرین که اگر تنهایت گذاشت نشکنی و اگر شکستی باز هم نا امید نشو ، چرا که آرام جان دیگری در راه است . (ارد بزرگ)

 

**************************

 

خدایا عاصی و خسته به درگاه تو رو کردم

نماز عشق را آخر به خون دل وضو کردم

دلم دیگر به جان آمد در این شبهای تنهایی

بیا بشنو تو فریادی که پنهان در گلو کردم


**************************


در تمام عمرم جز تنهایی و تفکر و غم و عشق ، سرگرمی ای نداشته ام !

 

**************************


پناهم می دهی امشب ؟ میان آب و گل رقصان ، میان خار و گل خندان در آن آغوش  نورانی ، پناهم می دهی امشب ؟ دل و دین در کف یغما و من تنها در این هنگام  روحانی ، پناهم می دهی امشب

 

**************************


چه کسی می داند که تو در پیله ی تنهایی خود تنهایی ؟ چه کسی می داند که تو در حسرت یک روزنه در فردایی ؟ پیله ات را بگشا تو به اندازه ی یک پروانه  زیبایی


**************************


تحمل تنهایی از گدایی دوست داشتن آسانتر است ، تحمل اندوه از گدایی همه ی شادی ها آسانتر است

 

**************************


در این دنیا که حتی ابر ، نمی گرید به حال ما ، همه از من گریزانند ، تو هم بگذر از این تنها

 

**************************

 

خداوندا تو تنهای منم تنهای تنها ، تو یکتایی و بی همتا ولی من نه یکتایم نه بی همتا ، فقط تنهای تنهایم و محتاج نگاه تو


**************************


اگه با تنهایی و غم تموم بشه عمرم

بدون که تو رو فراموش نمیکنم عمرا


**************************


زندگی چون قفس است ، قفسی تنگ پر از تنهایی ، و چه خوب است دم غفلت آن زندان بان ، و سپس بال و پر عشق گشودن ، بعد از آن هم پرواز

 

**************************

 

اگه یه وقت تنها شدی اینو بدون که خدا همه رو بیرون کرده تا خودت باشی و خودش

 

**************************


تنهایی دردناک است ، اما در سکوت و تنهایی است که همه چیز شکل میگیرد و در زندگی  ما لحظه هایی هست که تنها کار ما باید انتظار کشیدن باشد

 

**************************

 

تمام جاده های جهان را به جستجوی نگاه تو آمده ام ، پیاده ، این تو و این پینه  های پای من ، حالا بگو در این تراکم تنهایی ، مهمان بی چراغ نمی خواهی??

 

**************************


همه ی خودم را مال تو کرده ام

چقدر دنیای تو بزرگ است


هنوز از تنهایی سخن می گویی


چقدر کم هستم!.

 

**************************

 

با تو بودن قصه شیرینی است به وسعت تلخی تنهایی و داشتن تو فانوسی به روشنایی هر چه تاریکی

زندگی یا زنده بودن؟

شاید در درون ما انسانها همیشه این سئوال بوده ؟ هست ، و خواهد بود که زندگی یعنی چه؟؟

چراباید زندگی کرد ؟

بازندگی چه باید کرد ؟

آیا زندگی همان بازندگی در طول دوران حیات ما انسانهاست ؟

وچندین سئوال دیگر که با کمک شما سروان  پاسخی منطقی بیابیم منتظر نظرتون هستم